Sunday, 19 February 2017

Fuzzy and warm through winter

Er is een nieuw virus 't land... Neen, niet de griep, wel het breivirus. ;)

Deze madam heeft het vonkje doen overgaan. Sindsdien zat ik al maanden te zagen tegen mijn hubby dat ik opnieuw wilde breien. Op mijn wishlist stond dan ook een breiboek van Jules en Julie, breitoebehoren, etc. En ja hoor, met kerst heb ik eindelijk het langverwachte cadeau gekregen.
Mijn lieve schat heeft me het boek van Jules en Julie cadeau gedaan samen met het Breiboek van KVLV. Noem het laatste gerust de breibijbel.

Ik zou mezelf weer niet zijn, mocht ik niet weer in het diepe willen springen zonder eerst te kunnen zwemmen. Een simpel projectje werd het dus om opnieuw in het ritme te komen: een cirkelsjaal. Niet zomaar eentje. Een super fluffly, warme en zachte sjaal. Velen hebben het al gezegd maar echt, je zou er eens aan moeten voelen.


Breien is pure nostalgie. Mijn meme heeft het me geleerd en het is zoals fietsen. Je verleert het niet; je wordt alleen wat roestig. Een geluk dat mijn schoonmoeder naast een naaitalent ook een breitalent is. En terwijl ze dit leest, krijgt ze zeker de slappe lach. Wat hebben we samen gevloekt op die wol. Doordat ze zo harig was, kon je amper de steken zien. Ik heb zeker vijf keer alles losgetrokken en opnieuw begonnen. Als je het ritme teruggevonden hebt, is het echt rustgevend. Na een aantal avondjes breien was de sjaal eindelijk af.


Al was de sjaal voor Sean bedoeld, is het de papa die ermee aan de haal gaat. Zoonlief vindt sjaals maar niks. Papa is een warmtebron op zich maar op koude winterdagen is hij blij dat hij zo warm en zacht ingeduffeld zit. :)

Mercie liefje, dat je eens voor de lens wou staan i.p.v. erachter.



Patroon en wol: Cirkelsjaal van Katia breiwol by Mel's Draadjes




No comments:

Post a Comment